Sıraya geçme yaşamımızda şu bakış açılarıyla yer   bulur: Klasik: "Sıraya geç kardeşim." Neoklasik : "Şeker kardeşim sıraya geçiver." Realist: "Sıra var." Sürrealist : "Sallandıracaksın bunlardan ikisini Kızılay'da bak bir daha yapabiliyorlar mı?" Romantik: "Galiba sırayı görmediniz." Modern : "Efendim insanımız eğitimsiz. Halbuki Avrupa'da..." Post Modern : "Sırana geç lan ayı!" Uzlaşmacı: "Acelesi olmasa öne geçmezdi, üzmeyin garibi..." Devrimci : "Altyapı sorunları çözülmeden halkımız sıraya geçmez”. “Devrim olunca herkes hizaya gelecek." Kaderci : "İki dakika fazla beklesek kıyamet mi kopar? “Kısmetse hepimizin işi görülür." Felsefeci (septik kuşkucu): "Ön ve arka kavramları görecelidir”. “O tarafın ön taraf olduğuna kim karar verdi”? “Öne geçtiğini zanneden, aslında arkaya geçmiş olabilir." Kantçı: "Efendim, algılanmayan şeyler yok demektir”. “Bakmayın o tarafa, adam yok olur." Kötümser varoluşçu: "Herkes bir gün ölecek”. “Onurlu bir şekilde bekleyin. Bir gün o adam da ölecek." İyimser varoluşçu: "Sıkmayın canınızı, şu anın tadını çıkarmaya çalışın”. “Bakın ne güzel hayattasınız ve birileri önünüze geçebiliyor." Hümanist : "İnsanlık bir bütündür. Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için. Dolayısıyla birimiz öne geçince, aslında hepimiz öne geçmiş oluyoruz." Özgür Karakaya ozgur694@hotmail.com